jobcoaching nooit saai werk
In ons vak komen we veel mensen tegen. Mensen uit de verschillende lagen van het leven en sociale klasse: werkgevers, collega's van de Wajongers, arbeidsdeskundigen, maatschappelijk werkers, deurwaarders, psychologen, begeleiders etc. Het is erg leuk om je daarin te bewegen en jezelf steeds weer aan te passen.
Tekst: Dick Zuurveen, jobcoach
Mijn eerste plaatsing is tot stand gekomen via een vacature die bij het werkgeversservicecentrum was aangemeld. Een bedrijf uit Almelo was op zoek naar een koerier. Op het moment dat ik de vacature kreeg doorgemaild heb ik direct gebeld. “ Zo, dat is snel” vertelde de werkgever verheugd. Ik heb hem via de telefoon het nodige uitgelegd en we hebben een afspraak gemaakt. “Ik kan alleen in de avond” zei de werkgever. Geen probleem en zo zat ik samen met mijn cliënt een paar dagen later bij de werkgever thuis aan de keukentafel. Het werd gezellig en het werd later en later...met als resultaat een zeer warme en hartelijke band tussen de werkgever en mij.
Mijn Wajonger koeriert nu voor dat bedrijf. Hij brengt pakjes rond in Markelo en het Hof van Twente. Ik ga een dag in de week met hem mee om hem aan te leren dat hij een logische route moet leren rijden. Hijzelf heeft de neiging om het dorp door te blijven crossen wat veel tijd en dus geld kost. Het zijn lange maar leuke dagen en ik beleef veel. Zo komen we regelmatig bezorgen bij de dans- en uitgaansgelegenheden waar ik, toen ik nog muzikant en jong was en meer haar op mijn hoofd had, regelmatig optrad met mijn bands: Dika van de Kruusweg, Bill's Bar, De Zon etc...
Een ander positief verhaal
Een Wajonger uit Zwolle had ooit bij een bedrijfje gewerkt en was daar met de nodige narigheid weg gegaan. Toch wilde hij dat ik contact zou leggen. Gebeld en een afspraak met de werkgever gemaakt. Dat was ook na werktijd en ik leerde een bijzonder mens kennen. Er was niet veel nodig om deze man te overtuigen. Het klikte prima tussen ons en nadat ik hem vertelde hoe ik de Wajonger zou willen begeleiden zag hij het helemaal zitten. Hij werd zo enthousiast dat hij spontaan aanbood om de schulden van de cliënt over te nemen en zelf een regeling met hem te treffen... (waar maak je dat nog mee...). Mijn Wajonger werkt er tot ieders tevredenheid. In de persoonlijke ondersteuning wil de cliënt graag gecoached worden in die vorm dat ik hem op scherp zet en houd en hem positief beïnvloed. In de praktijk betekent dit dat buiten het zeer regelmatige telefooncontact, ik iedere twee weken een dag met hem meewerk. We repareren, houden het magazijn bij, doen bestellingen en we praten, heel veel.
Het leven van een jobcoach
Het werkend bestaan van een jobcoach is niet bepaald saai: het is er nog niet van gekomen maar binnenkort neem ik daar een half uurtje plaats in een van de zeer luxe en dure massagestoelen die het bedrijf levert. Het leven kan zo mooi zijn.
Aan de andere kant is het wel heftig om op een dag 10 uur in een busje te zitten naast iemand die het chronisch warm heeft en zelfs in de winter de airco op koud heeft staan. Aan de andere kant is het geweldig om samen met een Wajonger uit een zorgtraject geitenstallen uit te mesten en te kletsen in plaats van haar droogjes vanachter een bureau toe te spreken. Je leert op die manier iemand veel beter kennen. De ene Wajonger wil gecoached worden op zijn onvermogen om zich sociaal aan te passen en de andere Wajonger blijft eigenwijs omdat hij denkt dat hij de route prima rijdt. Dan hebben we nog de Wajongers die o.a. een zorgtraject volgen en zich vastbijten in de jobcoach die ze helpt met raad en met daad.